Bel ons op +31 (0)30 80 80 884

En krijg professioneel advies van onze deskundige consultants

Onze sprekers zijn ook beschikbaar voor online events en webinars. Neem contact met ons op voor meer informatie.

De nummer 1 spreker op het gebied van drugs en verslaving, met een indrukwekkend verhaal over haar eigen verleden.

Renee Kelder

Renee Kelder

De nummer 1 spreker op het gebied van drugs en verslaving. Na deze lezing weet u alles over preventie, drugs en andere soorten verslaving.

Tarieven en beschikbaarheid

5 van de 5 sterren

Renee kreeg een zaal met ruim 100 leerlingen muisstil. Dan vertel je een goed verhaal.

Wille Straathof, Rector Hageveld College Heemstede Bekijk alle referenties

Redenen om spreker Renee Kelder te boeken

  • Verslaving wordt tot in het kleinste detail besproken tijdens lezingen van Renee
  • Lezingen vol inzichten die je aan het denken zetten
  • De ruime ervaring van Renee als spreker zorgt gegarandeerd voor een professionele presentatie en een succesvol evenement
Vrijblijvend informatie over Renee Kelder

Snel informatie over tarieven en beschikbaarheid

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.
About icon

Over Renee

Lecture icon

Lezingen

Video icon

Video

References icon

Referenties

Interviews icon

Artikelen

Books icon

Boeken

Tarieven en beschikbaarheid
Promo icon

Ontvang een exemplaar van het boek 'Parttime-junkie' bij het boeken van een lezing van Renee Kelder*

Renee Kelder vertelt vanuit haar eigen ervaring over drugs

Renee Kelder (1985) is gastspreker, schrijver, geestelijk verzorger en verslavingsexpert. Ze schreef ‘De Parttime-junkie’ (Uitgeverij Meulenhoff), een veelbesproken autobiografisch boek over de drugs GHB, XTC, alcohol en een zoektocht naar haar ware identiteit.

Redenen om spreker Renee Kelder te boeken

  • Verslaving wordt tot in het kleinste detail besproken tijdens lezingen van Renee
  • Lezingen vol inzichten die je aan het denken zetten
  • De ruime ervaring van Renee als spreker zorgt gegarandeerd voor een professionele presentatie en een succesvol evenement

Naar aanleiding van haar boek en haar ervaringen geeft Renee lezingen over het vinden van je ware identiteit als basis voor zingeving in de zorg, bij de overheid en in het bedrijfsleven. Ook geeft ze drugsvoorlichting in het voortgezet onderwijs. In 2015 studeerde Renee Kelder af als humanistisch geestelijk verzorger aan de Universiteit voor Humanistiek.

In haar onderzoeksscriptie onderzocht zij of zingeving een rol speelt in GHB-afhankelijkheid. Renee is tevens columnist voor het Algemeen Dagblad.

Bekijk de lezingen van Renee Kelder
Lezing van spreker Renee Kelder

Drugsvoorlichting

Renee geeft drugsvoorlichting voor (overheids)instanties, voorlichting op scholen en voor ouders. Elke lezing wordt in overleg op maat gemaakt. Zodat u er précies datgene uithaalt wat u in gedachte had. Na deze lezing weet u alles over preventie, drugs en andere soorten verslaving.

Lezing van spreker Renee Kelder

Schrijftraining ‘Debuteren kun je leren!’ o.l.v. De schrijvende zusjes

Renee geeft samen met haar zus en schrijfster Eva Kelder schrijftrainingen ‘Debuteren kun je leren!’. In deze unieke en persoonlijke training leggen de schrijvende zusjes Eva & Renee Kelder uit dat iedereen een geboren verhalenverteller is. Zij geloven dat iedereen iets te vertellen heeft. Wat is jouw verhaal? Tijdens de training reiken ze je handvaten aan om het schrijven als tool te gebruiken en zo te ontdekken wie je bent, wat je wilt en waar je naartoe wilt. Vice versa leidt deze zelfkennis en het ontdekken van je persoonlijke drijfveren tot succesvol schrijven.

Ze gaan samen met jou het verhaal, waar je aan werkt of dat in je hoofd zit, kneden, smeden en perfectioneren. Aan de hand van theorie, inspiratiebronnen uit kunst en filosofie, en praktische, intensieve begeleiding – individueel en in groepsverband – werken ze toe naar je (autobiografisch) debuut.

Lees hier meer over de schrijftraining & Lees hier het interview met spreker Renee Kelder.

    Video van spreker Renee Kelder

    Gastspreker verslaving Renee Kelder | Lezing alcohol en drugs

    Video van spreker Renee Kelder

    Part-time Junkie

    Bekijk de lezingen van Renee Kelder

    Referenties

    Renee kreeg een zaal met ruim 100 leerlingen muisstil. Dan vertel je een goed verhaal.

    Wille Straathof, Rector Hageveld College Heemstede

    Een indrukwekkend verhaal.

    Jeroen Pauw

    De Parttime Junkie behoort tot de top 5 non-fictie boeken van het jaar!

    Algemeen Dagblad

    5.10.2017

    Mijn hond Flip redde mijn leven

    Toen Renee Kelder verslaafd was, nam ze een hond. Op het moment dat de fokker Flip uit een bak met stro graaide, kon ze niet weten dat hij zou zorgen voor een cruciale ommezwaai in haar leven.

    Ik herinner me nog hoe ik acht jaar geleden met mijn toenmalige vriend Taco een vervallen schuur in België binnenliep. In een bak met stro krioelden tien puppy’s over elkaar heen. Het was moeilijk om ze uit elkaar te houden. Dat ik net nog drugs had gebruikt, hielp ook niet.

    ,,Die zijn nog te koop.” Met een dikke vinger wees de fokker op drie pups. ,,Nog keuze zat dus”, zei hij joviaal. Omdat hij ze op mijn verzoek nog een paar keer had aangewezen, durfde ik niet meer te vragen om welke het nu precies ging. Dus zei ik maar dat ik niet kon kiezen.

    ,,Deze vind ik persoonlijk de mooiste.” De man deed een graai in de bak en hield een klein donkerbruin hondje omhoog. ,,Ik wilde eigenlijk een teefje”, zei ik.

    ,,Ja, maar reutjes gaan voor je door het vuur hoor.”

    En met die woorden vergat ik mijn urenlange research waardoor ik tot de conclusie was gekomen dat ik toch echt een teefje wilde.

    Een kwartier later zaten Taco en ik weer in de auto naar huis. Voorovergebogen over de roze plastic doos, die ik had meegenomen, suste ik de jankende pup met lieve woordjes.

    ,,Hoe zullen we hem noemen?” vroeg Taco met een sjekkie in zijn mondhoek, terwijl hij het volume van de hardhouse omhoog draaide. ,,Ik noem hem Flip”, zei ik.

    Ik had me voorgenomen meteen bij thuiskomst minder GHB te gebruiken, nu ik een onzindelijke pup had die totaal afhankelijk was van mijn zorg. Ik wist precies hoe ik het zou aanpakken. Elk uur zou ik met het hondje naar buiten gaan, hem consequent opvoeden én me opgeven voor puppycursus.

    Thuis ging ik op de grond zitten, Flip klom op mijn schoot, draaide nog een keer om zijn as en viel met een diepe zucht in slaap. ,,Nou, één G’tje moet kunnen, hij slaapt nu toch”, zei ik tegen Taco. Hij schonk twee glazen in en we proostten op ons nieuwe leven. Uitgelaten spraken we af voortaan alleen nog maar op het balkon te roken, want dat was beter voor Flip. En toen ging ik out.

    Anderhalf uur later werd ik wakker van schril gekef. Er lag een plasje naast me. ,,O, shit”, mompelde ik, terwijl ik ondertussen het jurkje probeerde te redden waarin Flip zijn tanden had gezet. Driftig grommend schudde hij zijn kop heen en weer.

    Voorzichtig pakte ik hem op, deed zijn roze riempje om en liep verdwaasd naar buiten. Ik keek naar Flip die zo klein was dat hij op een hand paste en voelde iets wat ik lang niet had gevoeld: verantwoordelijkheid en liefde. Langzaam leek ik te ontwaken uit een drugsroes die al vijf jaar te lang duurde.

    Altijd de controle houden

    Ik deed er alles aan om mijn drugsverslaving verborgen te houden voor mijn familie. Daarom lag ik elke zondag onder de zonnebank voor een gezond kleurtje en als het woord drugs viel was ik de eerste om te verkondigen dat ik nóóit zou gebruiken. Iedereen geloofde me, want sinds de scheiding van mijn ouders op mijn dertiende, leed ik aan een angststoornis. Ik kon niet tegen controleverlies, wat ertoe leidde dat ik zonder het slikken van antidepressiva niet meer in de auto of de trein durfde. Ik leed eronder, maar maakte tegelijkertijd handig gebruik van deze diagnose. Die vormde namelijk een waterdicht excuus. ,,Met mijn angststoornis kan ik nooit drugs nemen, want ik wil altijd alles onder controle houden.” Dat GHB juist al mijn angsten wegnam, zei ik er niet bij. En toen ik eenmaal GHB had genomen was de stap naar speed, xtc en coke nog maar klein.

    Nooit nuchter

    Een ander voordeel van GHB was dat, als ik niet te veel gebruikte, niemand zag dat ik onder invloed was. Voor mijn studie maatschappelijk werk en dienstverlening haalde ik goede cijfers, nooit zag een docent dat ik vlak voor de colleges nog had gebruikt. Boodschappen doen, een afspraak bij de tandarts, familiefeestjes; ik was nooit meer nuchter. Vanaf de eerste keer dat ik GHB gebruikte was ik verslaafd aan het gevoel dat ik onder invloed leek te veranderen in een verbeterde versie van mezelf. Het plaatste een schild tussen mij en de buitenwereld én het verborg wie ik echt was.

    Maar Flip zorgde voor een ommekeer. De gedachte dat ik tijdens het uitlaten in het park out zou gaan was onverdraaglijk, want wat zou er dan met Flip gebeuren? De reageerbuisjes met GHB schonk ik voortaan dus iets minder vol en ik haalde ook minder nachten door met speed.

    Op een dag kwam ik thuis na een lange wandeling in het park met Flip. Toen ik de woonkamer binnenliep, waar in mijn afwezigheid niets was veranderd, was de GHB zo goed als uitgewerkt. Ik zag overal bierflesjes en overvolle asbakken staan, en ook de snuifplank met speed, die het hele weekend op tafel zou blijven liggen. De gordijnen waren dicht en de verwarming stond te loeien, ook al was het een zomerse dag. Op het matras dat we elk weekend in de woonkamer neerlegden ‘om beter te kunnen chillen’ lagen wat vrienden als zombies naar de tv te kijken.

    En ik dacht: is dit mijn leven?

    De jarenlange drugsverslaving had me harder gemaakt, afgestompt. Hoe meer drugs ik nam, hoe verder ik van mezelf af kwam te staan. Alleen Flip drong met zijn onschuldige puppylijf door mijn pantser heen en liet me weer voelen.

    Hij maakte ook het verlangen naar mijn moeder weer wakker. Jaren had ik haar ontweken, maar nu zocht ik haar steeds vaker op. Ze woonde naast het bos en tijdens lange wandelingen begon ik haar te vertellen hoe het eigenlijk écht met me was. Iets wat ik al heel lang verzweeg.

    Met mijn ogen op Flip gericht, vertelde ik over vrienden die drugs gebruikten. Ik vertelde over iedereen behalve over mezelf. Na een aantal wandelingen belde ze me op. ,,Ik wil met je praten, met jou en Taco.” Ik probeerde er onderuit te komen, maar ze was onvermurwbaar.

    De zondag dat ze langskwam zaten Taco en ik zenuwachtig in de ene hoek van de bank terwijl mijn moeder zich in de andere posteerde. Taco rolde onafgebroken sjekkies die hij op een rechte lijn voor zich uitstalde en ontweek elk oogcontact.

    ,,Ik heb het idee dat je drugs gebruikt.” Mijn moeder keek naar Taco. Hij reageerde niet. Ik trok Flip dichter tegen me aan. Mijn moeder vuurde de ene na de andere vraag op Taco af, maar hij ontkende alles. Volkomen onverwachts vroeg ze: ,,En Renee, hoe zit het met jouw drugsgebruik?” Ik brak. Meteen. ,,Mama, ik ben al heel lang verslaafd.” Mijn moeder viel stil, keek me indringend aan en spreidde toen haar armen wijd uit. ,,Ik ga bij mama zitten”, zei ik tegen Taco. Ik liep naar de andere kant van de bank naar mijn moeder. Ze sloot haar armen stevig om me heen en wiegde me net zo lang totdat ik niet meer kon huilen.

    De volgende dag haalde ze me thuis op, ik deed Flip in de achterbak en zou vanaf die dag nooit meer drugs gebruiken.

    Ik moest het zelf doen

    Omdat er nog geen behandelmethode bestond voor GHB-verslaafden en de huisarts zelfs nog nooit van GHB had gehoord, moest ik cold turkey afkicken bij mijn moeder thuis. Dit moest ik helemaal alleen doen. Ook Flip kon me nu niet helpen.

    Eerst kreeg ik koortsverschijnselen, daarna werd ik psychotisch. Na twee weken kon ik me niet voorstellen dat ik ooit nog gelukkig zou worden. Toen de ergste lichamelijke afkickverschijnselen afnamen, leken de angsten alleen maar toe te nemen. Geluiden kwamen binnen alsof ik me dag en nacht in een overvol zwembad met slechte akoestiek bevond. Op straat was ik bang omdat ik dacht dat er iemand vlak achter me liep; ik kon de adem in mijn nek bijna voelen. Maar als ik me omdraaide, was er niemand.

    Flip was de enige reden dat ik niet toegaf aan mijn pleinvrees. Omdat hij drie keer per dag uit moest, werd ik gedwongen naar buiten te gaan; net zo lang totdat ik niet meer bang was.

    Op een dag werkten de antidepressiva die ik slikte voor mijn angststoornis niet meer. Mijn psychiater schreef andere voor. In de bijsluiter las ik: kan suïcidale neigingen veroorzaken.

    Enkele dagen later stond ik op het balkon. Ik had mijn ogen open, maar in plaats van de strakblauwe lucht of de bloeiende hortensia’s, zag ik mezelf over de reling klimmen en vallen. Onafgebroken had ik dat beeld voor ogen; springen was een opdracht, geen keuze. In trance deed ik een stap naar voren en legde mijn handen op de koele balustrade.

    Op dat moment liep Flip het balkon op. Toen hij tegen me op sprong, voelde ik zijn scherpe teennagels wegzinken in mijn blote bovenbenen. De film in mijn hoofd stopte meteen. Hij had geen seconde later moeten zijn.

    ,,Maar je sprong niet”, zei de psychiater toen ik hem huilend opbelde.

    ,,Head first”, zei een huisgenoot nadat ik vertelde over het balkonincident.

    Geen van de reacties van de mensen om me heen bracht me dichter bij mezelf. Flip wel. Gewoon, doordat hij er was.

    Drie jaar nadat ik was afgekickt, droomde ik nog elke nacht dat ik verslaafd was. Op een lange vakantie in Italië met mijn zus, die daar een boek schreef, zei ze dat ik mijn herinneringen moest opschrijven. Dat ik het negatieve moest transformeren tot iets positiefs. Toen mijn boek een jaar later uitkwam, kon ik voor het eerst weer rustig slapen.

    Nu, zeven jaar clean, kan ik zeggen: ik ben weer gelukkig.

    Flip is nog altijd bij me.

    05.02.2020

    Een heldere boodschap vanuit persoonlijke ervaring

    Renee Kelder spreekt over drugsverslaving, haar persoonlijke ervaringen staan hierin centraal. Ze schreef het boek ‘ De Parttime-junkie’ en geeft schrijftrainingen. Meer weten over Renee’s lezingen en haar motivatie? Lees het interview.

    Jouw lezingen staan vooral in het teken van verslaving, welke boodschap wil je met jouw lezing aan het publiek meegeven?

    Renee Kelder verteld: Wat ik heb geleerd van de periode dat ik bij Defensie aan Mariniers trainingen gaf is dat je alles bespreekbaar moet maken. Het is belangrijk om te weten hoe je in een bepaalde situatie zal reageren. Als je van te voren al hebt besproken hoe je in een bepaalde situatie denkt te handelen, zal je sneller de voor jou juiste beslissing kunnen nemen. Dit is ook mijn belangrijkste boodschap als ik lezingen geef over verslaving. Je staat op een feestje, het is gezellig, je bent met leuke mensen en er wordt je XTC aangeboden. Wat doe je? Door hier al over te hebben nagedacht zal je minder snel worden overvallen door de situatie. Verslaving is een universeel thema. 1 op de 5 mensen in Nederland maakt weleens misbruik van drank of drugs. Ik vind dat dit onderwerp meer aandacht verdient op scholen en ook in het bedrijfsleven.

    Je hebt een autobiografisch boek geschreven, hoe was het voor jou om terug te blikken op de periode waarin je veel drugs gebruikte?

    Intens! Het is een boek geworden waarin ik mezelf niet spaar en me heel kwetsbaar opstel. Het gaat ook niet alleen maar om de drugsverslaving. Het is een verhaal van iemand die worstelt met het leven. De strijd van aan de ene kant het maximale uit het leven willen halen en aan de andere kant te willen verdwijnen. Onzichtbaar willen worden. Maar door het schrijven van mijn boek heb ik de moeilijke jaren van mijn drugsverslaving kunnen laten transformeren. Er ligt nu een boek, ik heb de filmrechten verkocht en ik spreek in binnen- en buitenland over verslaving en groepsprocessen.

    Je bent momenteel bezig met het schrijven van je tweede boek, is drugsgebruik ook in dit boek een van de thema’s?

    Ja, ik ga verder met het schrijven van autobiografisch proza. in mijn tweede boek duik ik in de familiegeschiedenis van mijn vader. Mijn opa was een bekende Nederlandse trompettist, met een drankprobleem. Het was een fascinerende man die de sterren van de hemel speelde als hij moest optreden maar als hij vrij was in pyjama door het huis doolde en zijn vrouw terroriseerde. Ik vind het mooi als in een verhaal het onverenigbare samenkomt.

    05.10.2019

    Debuteren kun je leren

    Renee Kelder en Eva Kelder geven samen de schrijftraining ‘Debuteren kun je leren’.  In dit artikel vertellen de zussen over de training. 

    Hoe is de schrijftraining ‘debuteren kun je leren’ tot stand gekomen’?

    We zijn gelijktijdig gedebuteerd in het voorjaar van 2014 met respectievelijk De Parttime-junkie (Prometheus) en Het leek stiller dan het was (Meulenhoff). Als De schrijvende zusjes hebben we vervolgens met een eigen literaire programma Duo-debuteren door Nederland getoerd. We stonden in bibliotheken, boekhandels en op festivals zoals Lowlands. Een te gekke tijd! Tijdens het schrijven van onze romans ontstond het idee samen schrijftrainingen te gaan geven. We vinden niets leuker dan onze passie voor literatuur delen met (aspirant)schrijvers.

    De schrijvende zusjes, zit deze passie in de familie?

    We zijn opgegroeid in een creatief gezin. Onze moeder is kunstenaar en psychotherapeut, onze vader maakt documentaires. De liefde voor taal en creativiteit is ons dus met de paplepel ingegoten. En met een moeder als psycho-therapeut ontkom je er ook niet aan om jezelf en je omgeving regelmatig onder een vergrootglas te leggen haha. Goud voor een schrijver!

    Jullie willen anderen inspireren met jullie schrijftraining, zijn jullie ook een inspiratie voor elkaar?

    Ja enorm! Schrijver zijn is een eenzaam vak. Je sluit jezelf voor een jaar of langer op, je doucht je nog amper, maakt je niet meer op…Je zit alleen nog maar in je eigen hoofd te kneden en te smeden aan dat ene verhaal. Maar doordat we op hetzelfde plein wonen konden we ook af en toe samen schrijven. Praten over onze boeken, veel koffie drinken en even samen als smoezelige schrijvers door het leven gaan.Tijdens de schrijftrainingen vullen we elkaar bovendien goed aan. Eva neemt vanuit haar achtergrond als letterkundige en journalist taal, techniek en stijl voor haar rekening. Renee behandelt als afgestudeerd humanist en maatschappelijk werker het psychologische en mentale effect van schrijven op je tekst en op je persoonlijke ontwikkeling.

    Voor wie is de schrijftraining ‘debuteren kun je leren’ het meest geschikt?

    Zoveel mensen dromen ervan om ooit een boek te schrijven. Wij willen als De schrijvende zusjes mensen helpen deze droom om te zetten in daden! Aan de hand van theorie, inspiratiebronnen uit kunst en filosofie, en intensieve begeleiding – individueel en in groepsverband – werken we toe naar hét verhaal wat jij wil vertellen. De schrijftraining is ook geschikt voor mensen die domweg gelukkig worden van schrijven. Van cursisten krijgen we vaak te horen dat ze zichzelf ook beter leren kennen door het schrijven. En daardoor weer beter gaan schrijven. Laatst vergeleek iemand het met een mindfulness cursus die hij had gevolgd. Hij luisterde nu beter naar z’n vrienden en had meer geduld ontwikkeld. Dat is toch een geweldig compliment?!

    Bekijk de lezingen van Renee Kelder

    Wilt u de deelnemers verrassen met een boek van Renee Kelder na een lezing? Vraag ons naar de mogelijkheden of bestel één of meerdere exemplaren door op de ‘Bestel dit boek’ link te klikken.

    Parttime-junkie - Mijn (geheime) verslaving aan GHB

    Renee Kelder groeit op in een liefdevol, hoogopgeleid gezin. Ze kijken naar de VPRO, rijden een Volvo en wonen in een keurige buurt in Heemstede. Een gezin waarvan je niet verwacht dat de jongste dochter vanaf haar negentiende zwaar verslaafd raakt aan GHB. Zes jaar lang leidde Kelder een onwaarschijnlijk dubbelleven, want ondanks haar vernietigende levensstijl vol drank en drugs studeerde ze ondertussen braaf in vier jaar af, ging ze nog trouw naar haar museumclubje en werkte ze in de verslavingszorg – de perfecte dekmantel. Niemand had iets door. Parttime-junkie is het openhartige, spannende en ongelooflijke verhaal van een jonge vrouw die kon liegen als geen ander, maar die uiteindelijk vooral zichzelf voor de gek hield. Met dit boek sluit Renee Kelder haar dubbelleven en haar drugsverleden definitief af.

    Bestel dit boek
    Vrijblijvend informatie over Renee Kelder

    Snel informatie over tarieven en beschikbaarheid

    • This field is for validation purposes and should be left unchanged.

    Of neem direct contact op:

    Bel: +31(0)308080884
    Renee Kelder
    Renee Kelder

    5 van de 5 sterren

    Renee kreeg een zaal met ruim 100 leerlingen muisstil. Dan vertel je een goed verhaal.

    Wille Straathof, Rector Hageveld College Heemstede Bekijk alle referenties

    Renee Kelder geeft lezingen over de volgende onderwerpen